Sahel
Pas lądu rozciągający się od zatoki Hammamet aż do Malej Syrty i obejmujący miasta: Susę na północy i Safakis na południu, jest najlepiej rozwijającą się częścią Tunezji. Region znany jako Sahel obfituje w bogactwa naturalne dostarczane przez ziemię i morze - głównie oliwę z oliwek i ropę naftową. Dwa miliony turystów rocznie ulega czarowi jego złocistych wybrzeży. Sahel cieszył się bogactwem także w czasach panowania Kartagińczyków i Rzymian. Muzeum archeologiczne w Susie, mieszczące się w kazbie (twierdza), zgromadziło liczne dowody świetności osady. Koloseum w El-Dżem unaocznia bogactwo architektury charakterystycznej dla jednego z najzamożniejszych miast rzymskiej Afryki, zbudowanego dzięki zyskom czerpanym z 14,6 tys. hektarów gajów oliwnych. Leżący w głębi lądu Kairuan był z kolei pierwszym arabskim miastem w Afryce Północnej i stał się jednym z czterech najbardziej czczonych miast świata islamu, a położoną na wybrzeżu Al-Mahdiję (Mahdia) upodobała sobie na siedzibę dynastia Fatymidów, zdobywców z Egiptu.
Współcześni mieszkańcy Sahelu znani są z ciężkiej pracy oraz z sukcesów odnoszonych w polityce. Przed uzyskaniem niepodległości wielu wysokich rangą bejów, a także mnóstwo uczniów radykalnego Sadiki College w Tunisie pochodziło z tego regionu. Prezydent Burgiba dobierał sobie wywodzących się stąd współpracowników. On sam urodził się w Monastirze.