Tunezyjczycy
Według konstytucji, Tunezyjczycy są narodem arabskojęzycznym i muzułmańskim. Gdy pisano ustawę zasadniczą, w kraju mieszkała jeszcze niewielka społeczność żydowska, francuska i włoska, ale w 1956 r., po odzyskaniu przez Tunezję niepodległości, w większości opuściły one kraj. Tylko na Dżerbie pozostała mała grupka Żydów, których przodkowie przybyli tu podobno już za czasów Nabuchodonozora.
W żyłach dzisiejszych Tunezyjczyków płynie krew Berberów, Rzymian, Wandalów, Arabów, Hiszpanów, Francuzów, Turków, Nubijczyków, a nawet Normanów, lecz na przestrzeni wieków dzięki mieszanym małżeństwom i asymilacji powstał jednolity naród.
Znaczenie religii.
Tunezyjczycy są częścią ummy, rozległej wspólnoty wiernych uznających islam za ostatnią i najdoskonalszą z trzech religii objawionych i pozostałe to judaizm i chrześcijaństwo). Umma obejmuje obszar świata starożytnego - od Maroka na zachodzie, po Indonezję na wschodzie, jej centrum wyznacza Mekka. Religia jest w życiu Tunezyjczyków najważniejsza, w przeciwieństwie do większości krajów europejskich, gdzie laicyzacja, rozwój nauki i przemiany polityczne znacznie ograniczyły jej rolę. Dla Tunezyjczyków religia nadal stanowi podstawę tożsamości i światopoglądu, toteż oni sami i ich kultura są pod głębokim wpływem wierzeń, wartości i zwyczajów zapisanych w Koranie i w hadisach (wypowiedziach Proroka) - wspólnym dziedzictwie wszystkich muzułmanów.